Wedstrijdverslag Houten B3 - Delta Sports B1
Dit bericht is op 10-06-2010 geplaatst door: Fred Meere

Wie kent je Ardennen

Op vrijdagmiddag was het dan zo ver: de B3 begon aan haar seizoensafsluiting. De Ardennen hadden de eer gekregen om daarvan het decor te vormen. De eerste helft vertrok om 12 uur, de tweede helft om 5 uur. Het doel was een huis voor 20 personen in een Belgisch dorpje tegen de Franse grens aan.
Om 12 uur vertrokken Eric en Fred (met aanhanger en met veel eten!) met 8 jonge mannen. De reis door de hitte (28 graden) verliep prima; onderweg hebben een aantal, vooral vrouwelijke weggebruikers, kennis gemaakt met een voor hen nieuwe vorm van aandacht die door het team gul aan hen werd gegeven.
Aangekomen in Saint-Medard bleek het huis ruim te zijn. Achter het huis liep de hoofdweg, daarachter stonden buurhuizen. Voor het huis liep een weggetje, aan de andere kant van dit weggetje stonden ook huizen. Aan de zijkant van het huis, op de eerste verdieping, was een groot balkon. Vanaf dit balkon heb je een goed uitzicht op de hoofdweg en de huizen die daaraan stonden.
Toen eenmaal de spullen in het huis stonden en de kamerindeling over was gedaan, moesten er boodschappen worden gedaan. Omdat er vanuit NL al heel veel eten mee was gegaan, waren het vooral ontbijtspullen en "vocht" dat nog ontbrak. Vooral op het gebied van vocht heeft een Belgische supermarkt aan de Franse grens veel te bieden. Dat geldt zowel voor de kwantiteit als voor de kwaliteit.
Terug bij het huis bleek onmiddellijk de sportieve inslag van het team. In een spelvorm werden de door het team verzonnen bezigheden opgepakt. Wegens de hitte werd er regelmatig een drinkpauze ingelast zodat het spel voor eenieder vol te houden was. Onbekend is wie er uiteindelijk gewonnen heeft, afwisselend lag dan weer die en toen weer een ander op kop.
Het vertrek van 5 uur verliep rustig, vooral door de files die er stonden tot voorbij Gorinchem. Om 9 uur ’s avonds was het team compleet gearriveerd. De laatste 8 teamleden pasten zich moeiteloos aan de nieuwe kamerindeling aan en storten zich vol overgave op het sportieve element van de avond.
Ondertussen tuigden Kevin en Pim de barbecue op. Hun productie was werkelijk fenomenaal. Voordat je met je ogen kon knipperen waren de hamburgers op (sommigen zeggen nog steeds dat die er nooit geweest zijn). De rest van het eten verdween ook vlotjes. De zon stond ons nog steeds enthousiast te verwelkomen, gelukkig werd haar kracht langzaamaan wat minder. Direct na het eten ging de groep verder met het onderzoeken van de mogelijke spelletjes in het huis. Een enkeling ging in zijn bed liggen om bij te komen van de gebeurtenissen van die middag. Verstandig. Er werd zelfs een handwasje gedaan. Het team verdeelde zich in verschillende groepen die een voor de leiding onnavolgbaar spel speelden. Het had iets te maken met groepen van minstens 4 die met een serieus gezicht in ganzenpas naar boven liepen met in hun hand een plastic handschoen gevuld met water ofzo. Ze kwamen dan terug lopen, iets sneller, gevolgd door een andere groep die dan ook nog kreten slaakte. Ook die kreten waren voor de leiding niet helemaal te begrijpen. Heel af en toe leek het alsof er een barstje in het teamgevoel ontstond; elke keer als Eric of Fred daarop gingen letten, bleek het loos alarm te zijn.
Het is nog steeds niet duidelijk wie er precies de wedstrijd vergooien vanaf het balkon richting de hoofdweg heeft gewonnen. De overbuurman kwam op zaterdagochtend enthousiast vertellen dat hij helemaal aan het einde van zijn oprit ook een blikje had gevonden. Van wie dat blikje was (en wie er dus gewonnen had) was niet meer na te gaan. Hij was overduidelijk niet gewend met zoveel talent te maken te krijgen. Dat het om Nederlanders ging bracht nog meer extase teweeg.
Het was hard werken voor iedereen, behalve voor Odeo. Na een douche cq badbeurt van anderhalf uur en nadat de juiste body-lotion op de juiste plekken was aangebracht, ging hij eieren bakken. Dat werd een groot succes. Rond half vijf was dit deel van het ontbijt in ieder geval achter de rug.
Gelukkig en tevreden ging iedereen slapen toen de zon weer op kwam.

De volgende ochtend stond het testen van de geluidsinstallatie op het programma. Eric nam dat voor zijn rekening. De groep waardeerde dat enorm: al snel stond het team enthousiast wakker te worden. Hier kwam overigens wel aan het licht dat de leiding van het team niet op alle punten maatgevend is geweest dit seizoen. Met name de muzieksmaak van het team en van Eric heeft zich op een totaal verschillende manier ontwikkeld. Eric had daar geen last van, het team wel.
De leiding had besloten om, gezien de enorme liefde voor sportieve uitdagingen bij het team, een flinke lichamelijk en ook geestelijk inspannende oefening op het programma te zetten. Kayakken. Op een hete dag in de Ardennen zijn er weinig leukere sportieve uitdagingen te bedenken. Vol verwachting toog het team in de 4 auto’s naar Bouillon. Al snel werd de basis van het kayakken gevonden. De Waalse dame die de scepter zwaaide bleek, toen ze voor 18 man een kayak kon verhuren, goed Nederlands te spreken. Marco en Adriaan konden helaas niet mee: ze moesten boodschappen doen. Om toch enigszins mee te kunnen genieten zijn ze, na de boodschappen, ongeveer halverwege de kano-route het team op gaan wachten om iedereen te voorzien van een drankje en een hapje. Het was volhouden daar aan die rivier onder een boom op een bankje bij 26 graden. Eindelijk kwamen de eerste boten aan. De opvarenden waren bang dat ze het eindpunt al hadden bereikt. Groot was dan ook de opluchting dat we hen konden verzekeren dat ze pas halverwege waren en dat er nog minstens anderhalf uur doorgepeddeld kon worden voordat ze bij het eindpunt in Bouillon zouden zijn. Opgetogen gingen ook de laatste boten, na de nodige lichamelijke verfrissingen, weer op pad.
Moe maar voldaan stond iedereen rond acht uur klaar voor het avondeten. De wedstrijden van die dag hadden duidelijk hun tol geëist, er was zowaar iets van "rust" merkbaar. Het eten werd weer onder luide bijval van verstaanbare en ook van onverstaanbare geluiden verorberd. Algemeen werd de kwaliteit van de avondmaaltijden als "hors category" beoordeeld. Tijdens het eten werden Erik, Fred en Marco verrast door een kadootje. Hun outfit was niet helemaal volgens de standaard die als voetbalteam in deze tijd gehanteerd moet worden. Met name hun onderbroek heeft geen toonbare band. Dat is bij moderne jongens not done. Hun nieuwe tenue, inclusief nieuw haar voor Erik, is door hen op trotse (door sommigen zelfs licht uitdagende) wijze getoond aan de groep. Benieuwd hoe ze volgend seizoen de C’tjes gaan verassen. Arme kinderen.
Die avond had Fred besloten om een quiz te doen. Het team stortte zich vol overgave gezamenlijk op de vragen. Het is ongelofelijk hoe groot de verschillen in de individuele antwoorden waren. Uiteindelijk was Roy de verstandigste, hij is degene geweest die alle adviezen die van verschillende kanten op hem afkwamen het best ter harte heeft genomen: zijn winst was verdiend.
Het huis tegenover ons huis werd bewoond door o.a. jonge vrouwen van tegen de 20. Veel te oud dus zou je denken. Het team bleek ook hierin erg ruimhartig, zelfs goedig. Ondanks het enorme leeftijdsverschil ontstond er een geanimeerde discussie in een taal die weinigen van de leiding nog spreken (Fred wel). Er bleek een disco 10 minuten rijden van het huis te zijn waar de dames heen gingen om middernacht. Vol harmonie besloot het team zich te splitsen, een deel zou de dames gaan beschermen in de disco en het andere deel zou het huis verdedigen. Met name de groep die ’s middags de tocht als eersten hadden beëindigd, kozen er voor om in het huis te blijven. Daar werd o.a. geïnspireerd door een MTV-spot een voorstelling door Koen gegeven op het gebied van ......ja waarvan eigenlijk? Het had in de verte iets te maken met "luchtgitaarspelen".
De groep die naar de disco ging werd weggebracht en ook weer opgehaald. In de disco hadden ze kennis gemaakt met verschillende aspecten van de Waalse uitgaanscultuur. Die bleek kanten te hebben waar je wel eens over leest, maar die je zelden echt meemaakt. Vol verbazing hierover keerde de groep dan ook, wanhopig Franse woordjes murmelend terug naar het huis. Daar zijn nog tot bedtijd ervaringen uitgewisseld met de vol ongeloof luisterende achterblijvers.
Gelukkig en tevreden ging iedereen slapen toen de zon weer op kwam.

Zondagochtend bleef het team gek genoeg langer slapen dan de ochtend ervoor. Het ontbijt verliep weer prima, daarna was het tijd voor inpakken en schoonmaken. Het inpakken verliep harmonieus en gedisciplineerd. Over schoonmaken kun je erg van mening verschillen. Zeker met de profs die we bij ons hadden. Er was één kamer waarvan elk redelijk denkend mens vond dat die schoon was. Niet de leiding echter. Hij werd door Eric gekozen als voorbeeld ‘dat het altijd beter kan en dat je om de top te bereiken altijd naar het beste moet streven’. Ademloos, stil en vol bewondering luisterde de groep naar zijn uitleg. Het huis werd, in de verte lijkend op de staat waarin het was aangetroffen, rond twee uur achtergelaten. Op naar de finale: karten in Bouillon.
De buitenbaan daar was net weer opgedroogd na een lekkere onweersbui. Het team werd ook hier verdeeld in 2 groepen. De eerste groep reed haar rondjes onder aanvoering van ......, in de tweede groep was Roy de snelste. Of dat kwam omdat hij kennelijk niet door had waar de rem zat en dat zijn andere voet vast op het gaspedaal zat, is niet duidelijk geworden. In ieder geval was zijn stuurtechniek onnavolgbaar. Wel werd er door sommige teamleden kritiek geleverd op de lay-out van het circuit. Verschillende suggesties werden er gedaan om de bochten in het circuit hier en daar te verleggen. Geen van die suggesties is overgenomen door de uitbater. Waarschijnlijk door een vertaalprobleem.

De terugreis verliep verder probleemloos, bij de mek in Nieuwegein was de laatste stop gepland. De maaltijd daar verliep in de sfeer die het seizoen heeft gekenmerkt: prima.
Om half tien werd het team aan de vol nieuwsgierige spanning klaar staande ouders overgedragen.
Ik heb een groot stuk meer respect gekregen voor de mannen die het team dit seizoen geleid en begeleid hebben. Sjappoo!
Gelukkig en tevreden ging ik slapen ver voordat de zon opkwam.

De opper canadiaan,

Filmpjes van het weekendje kan je bekijken op de volgende url:

http://www.youtube.com/user/TheFredme#p/u