• Afscheid van de bekercompetitie met opgeheven hoofd

    15 okt 2020
  • Grote druppels, kleine druppels, na bijna 8 maanden is het nog steeds onbekend hoe dat ***-coronavirus zich nou eigenlijk verspreidt. Maar voor Mark en Pipo is dinsdag om 19.00 uur de bekende druppel bereikt: Nederland gaat vanwege de desastreuze cijfers in een ‘gedeeltelijke lockdown’. Helaas voor ons zit het voetbaldeel daar ook bij.

    Het bestuur krijgt nog 27 uur om het hek op slot te gooien, genoeg tijd om de voorlopig laatste wedstrijd op Oud-Wulven te spelen: de bekerwedstrijd van het eerste tegen FC De Bilt, dat twee klassen hoger speelt.

    Het sportpark is nu al bijna verlaten. Op veld 4 trainen nog twee jeugdteams, op veld 2 kan de bekerstrijd elk moment beginnen. De scheids haalt iets uit z’n zak. Is het z’n fluit, die hij nog even wil testen? Nee, het is z’n mobiele telefoon, die je tegenwoordig blijkbaar ook bij je hebt, als je een wedstrijd fluit. Gelukkig maar, want hij moet nog even het bondsbureau bellen. ‘Ja, hier Dorrestijn. Ik ga zo meteen een bekerwedstrijdje fluiten. Wat zullen we doen met het aantal wissels? 3 of 5? Ah, 5 wissels op drie momenten maximaal. Ja, duidelijk. Bedankt hè!’

    SV Houten heeft een bijna volledig nieuwe achterhoede in elkaar moeten knutselen, want Leon, Guy en Pim zijn geblesseerd en Marijn mag in afwachting van de uitslag van de inmiddels beruchte test nog niet op het park komen. Ook keeper Maarten is om soortgelijke redenen huiswaarts gestuurd. In het doel dus Jesse, achterin Rody, Jordi, Stefan en Istvan. Op het middenveld Robin, Jeffrey en Lars. Voorin Jacky, Mitchel en Pascal.

    FC De Bilt heeft natuurlijk net zoveel last van dat ellendige virus als andere clubs, maar kan Covid-19 in zekere zin ook weer dankbaar zijn, want door het stilleggen van het afgelopen seizoen is het ontsnapt aan degradatie uit de eerste klasse. Daarna wordt met John Vink een nieuwe trainer ingevlogen, in de hoop dat het een goudVink is die de ploeg weer aan het voetballen krijgt. Met een vernieuwde selectie lukt dat tot nu toe goed, dus Houten is gewaarschuwd.

    In de eerste helft zien we een felle strijd tussen twee teams die niet van plan zijn om het seizoen (voorlopig) als een nachtkaars te laten uitgaan. De scheids laat veel doorgaan. Zou hij weten dat hij ook in een bekerwedstrijd kaarten mag uitdelen? Hij kan er nu niet over gaan bellen, maar hij laat het bij een stichtelijk woord als Pascal in de sandwich gaat bij twee verdedigers, als Stefan een Biltse spits laat zweefvliegen en als Jordi en z’n tegenstander elkaar het leven zuur maken. Als dat maar goed blijft gaan…

    Intussen doet Houten nauwelijks onder voor de roodwitten. Jacky krijgt twee schietkansen, maar aan de andere kant komt Houten goed weg bij een knal op de lat en een bal die van de lijn gehaald moet worden.

    In het verloop van de eerste helft blijft Houten steeds goed meevoetballen, maar zijn de kansen voor FC De Bilt. Jesse steekt echter in topvorm en maakt alle doelkansen onschadelijk met geweldig keeperswerk.

    Na een halfuur gaat er een bal over de zijlijn. Eén van de weinige toeschouwers die legaal aanwezig zijn, een wat oudere man, haalt de bal op en gooit die terug het veld in, waarbij nog nét niet z’n arm uit de kom gaat. Hilarisch gelach vanuit de dug-out van FC De Bilt natuurlijk: ‘Jij heb zeker vroeger goed kunnen bowlen, Harry?’ Harry, die de technisch coördinator van FC De Bilt blijkt te zijn, lacht natuurlijk mee, maar denkt intussen vol weemoed terug aan de tijd dat hij, Harry Suvee, jarenlang in de eredivisie keepte voor FC Wageningen en FC Utrecht. Vergis je niet hè, hij keepte bij Wageningen de legendarische wedstrijden tegen Ajax (2-4 winst) en PSV (1-6 winst in de beker!). Dat weten jullie vast nog wel, Kevin en Jacques…

    Intussen vallen toch de eerste gele kaarten. Stefan mag er eentje in ontvangst nemen, als hij z’n tegenstander een tweede proefles geeft voor z’n vliegbrevet en Jeffrey gaat ook op de bon na een tikkie onderweg bij een Biltse uitbraak.
    Na de rust pakt FC De Bilt ook stevig door, in het kader van de leus ‘Flink Aanpakken Kameraden’. Ook dát heeft weer een prachtig verleden. De club FC De Bilt is in 1997 ontstaan uit drie Biltse clubs: BVC, VV Bilthoven en dus FAK, een club die in 1931 werd opgericht als bedrijfsvereniging van de Inventum fabriek. En in die tijd bedachten ze dus van die mooie afkortingen. Toen ze daar in Engeland lucht van kregen, werd de Biltse club natuurlijk ieder jaar uitgenodigd om toernooien te komen spelen. Dan lagen ze daar dubbel, als ze in het deftige Engeland ongegeneerd FAK mochten zeggen.

    Na 10 minuten in de tweede helft draait Jacky zich vrij voor het doel, kapt en schiet, maar z’n schot gaat net naast.
    De scheids grijpt intussen even naar z’n broekzak om te kijken of z’n telefoon er nog wel zit, want misschien moet hij straks nog wel een belletje plegen: ‘Ja hier nog een keer Dorrestijn. Als het gelijk blijft, gaan we dan meteen strafschoppen nemen of toch verlengen? We hebben nog tot morgenavond.’

    Het is niet nodig, want hij moet om een andere reden naar z’n broekzak grijpen, als Jordi een doorgebroken speler tegen het gras werkt. Gelukkig blijft het bij geel, maar de vrije schop die volgt levert wel een Biltse treffer op. Jesse kan de inzet nog wel keren, maar de linksbuiten pikt de bal op en knalt de bal ongenadig hard in de verre hoek: 0 – 1.
    Harry wil wel juichen, maar bedenkt zich dat ook dán je arm uit de kom kan gaan, zoals Warner Hahn al eens bewees. Dus viert hij de treffer ingetogen.

    FC De Bilt wil het karwei nu klaren en krijgt een aantal kansen om dat te doen, maar steeds is Jesse daar, of Rody, die zittend tegen de paal een schot blokkeert. Wat hij daar precies deed, moeten we nog maar eens vragen, maar nuttig was het nu zeker.

    Mitchel bespaart de scheids een belletje als hij doorbreekt op rechts, maar nét de verkeerde kant van de paal uitkiest.
    Toch wordt Houten steeds dreigender, vooral ook via Souf, die is ingevallen voor Stefan. Mike de Haas is Jacky komen vervangen en wacht op voorzetten vanaf de linkerflank. Bij één van die voorzetten vindt Mike tot twee keer toe de keeper op z’n weg, wat jammer is, want zo’n doelpunt is natuurlijk mooi voor het live-verslag. Net als destijds Jack van Gelder maar blééf roepen: ‘Dennis Bergkamp, Dennis Bergkamp, Dennis Bergkamp!!!’ hadden we dan nu kunnen roepen: ‘Souf de Haas, Souf de Haas, Souf de Haas!!!’. Voor de jonge lezertjes: dat was een jeugdheld uit de Fabeltjeskrant, Zoef de Haas. Kijk nog maar even een aflevering, als je nu tóch tijd zat hebt in coronatijden: https://www.dailymotion.com/video/x7jvhov

    Toch gaat het nog definitief mis voor Houten, als Jordi zichzelf vergeet in de 70e minuut en weer een te late tackle inzet, wat hem terecht z’n tweede gele kaart oplevert. Nu moet Houten met 10 man proberen om FC De Bilt op de knieën te krijgen en dat zal een te zware opgave blijken.
    Vooral ook omdat vlak na de rode kaart een schitterende treffer – achter het standbeen langs – de wedstrijd in het slot gooit: 0 – 2.

    Houten verdient ook na die nekslag een compliment voor de tomeloze inzet en het bij vlagen aardige veldspel, maar aan de stand zal niets meer veranderen.

    Harry houdt het een paar minuten vóór tijd voor gezien en gaat nog even langs bij de bank van SV Houten om de trainers te vertellen dat ze ‘best een lekker ploeggie hebben’. Gelukkig mag hij geen handen schudden. Je kan maar zó geblesseerd raken…

    Als de wedstrijd is afgelopen, moeten we allemaal het terrein snel verlaten. Ik spring op de fiets en merk dat het precies nu begint te regenen. Het zijn maar kleine druppeltjes. Tja, grote of kleine druppels, het gevoel van afdruipen wordt er niet minder van.

    Ik hunker nu al naar het volgende telefoontje van meneer Dorrestijn naar het bondsbureau. Vanaf een voetbalveld dan…