• Den Dolder, zaterdag 1 februari 2020: DOSC JO11-1 -s.v. Houten JO11-2

    4 feb 2020
  • Vandaag weer een uit-wedstrijd en eigenlijk ook minder goede omstandigheden. Zo waren deze week een aantal jongens niet okselfris of zelfs afwezig en was ook trainert Henry deze week in de USA. Daarnaast was het druilerig weer, hard veld en een fysiek sterke tegenstander die voorheen Hoofdklasse heeft gespeeld. Ook onze vaste keeper Levi mocht eerst onze JO11-1 helpen en daarmee zijn alle excuses opgesomd maar ook op!

    Met dus 10 mannen stonden wij aan de aftrap: keeper Ruben (super goed gedaan), achter Niek-Simon-(aanvoerder) Joep, middenveld; Quint-Armin-Mehdi, spits Lex, Dyrano (ziek geweest) en Arthur in de wissel en de eerder genoemde Levi start bij de JO11-1, maar zal later aansluiten.

    Ondanks de eerdere excuses was het begin zeker niet slecht. DOSC had de overhand, maar Houten wist toch vaak voetballend gevaarlijk te worden. Helaas blijkt steeds vaker dat wij fysiek tekort komen. Duels om de bal worden gewoon niet gewonnen, en is de Cruyffiaanse uitspaak ook waarheid, dat je wel eerst de bal moet hebben om te scoren. Doordat wij veel te snel de bal kwijtraken of gewoon te laat bij de bal zijn werd de druk op de uitstekende keeper Ruben steeds groter. Door balverlies, slordig uitverdedigen en onze steeds terugkerende slaapstand bij corners liep DOSC snel uit naar 3-0. Net voor de rust kwam keeper Levi (gewonnen met JO11-1) terug in het veld, waardoor wij (voor even) een extra stoot vertrouwen kregen. Het was een prima pass van Armin die Quint in staat stelde iets terug te doen, 3-1. Helaas scoorde DOSC weer snel tegen en was de rust, 4-1.

    Na rust een soort van status quo en blijken beide teams redelijk gelijkwaardig, al scoorde DOSC wel nog 1 keer, 5-1. Laatste kwart wilde trainert Henry toch wat extra zien van onze jongens maar dat viel vies tegen. Ondanks dat we al weer een half jaar bezig zijn, vertonen een aantal jongens toch steeds weer dezelfde fouten. Dit kan niet los gezien worden van de trainingsethiek en intrinsieke motivatie om beter te worden. Houten kon geen vuist maken en in plaats van als team de schouders er onder te zetten kwamen de tekortkomingen aan de oppervlakte. Hierdoor moest de verder uitstekende keeper Levi nog 4-maal vissen en werd de uitslag toch wel beschamend 9-1.

    Verliezen hoort bij het spel, maar de manier waarop geeft wel stof tot nadenken. Zo zijn de trainers Kaya en Henry altijd positief, maar ook wij bereiken een punt dat we wel verbetering willen zien en vooral ook inzet dat willen te bereiken. Dinsdag met hele groep weer aan de arbeid en komende weken oefenen met hoofdletter O, om toch onze selectiekwaliteiten de komende maanden te laten zien.

    Beetje teleurgestelde trainert en trotse ouder.