• Houten redt het niet in topper tegen DESTO

    10 nov 2021
  • Deze zaterdag mag ons eerste elftal aantreden op een van die nieuwe sportparken, waar de gemeente met tonnen tot miljoenen gestrooid heeft om clubs te laten baden in ruimte en luxe. (Ideetje voor meneer Isabella?).

    We zijn in Leidse Rijn aanbeland op ‘Sportpark de Vryheit’, waar niet alleen gevoetbald wordt, maar waar je bij DESTO ook terecht kunt voor tennis, jeu de boules en toneel. Dát is dan weer een ideetje voor scheidsrechter Ambachtsman (zie de wedstrijd tegen Hercules). Dan kan hij na z’n voetbalpensioen mooi nog een fijne boule werpen (of met z’n lange armen gewoon neerleggen naast dat kleine balletje) en dan af en toe een leuke act doen.

    Ook nu doe ik even onderzoek naar de historie van de tegenstander en kom er dan achter, dat deze club opgericht is in 1928 door wat gereformeerde jongeren. In die tijd konden ze nog heel grappige namen bedenken en in een kantoortje aan de Nobeldwarsstraat in Utrecht rolde dit eruit: Door Edel Spel Tot Ontwikkeling. Kom daar maar op! In het begin kon er alleen maar edel gevoetbald worden, maar later dus ook ge-jeu-de-bouled en zo.

    Maar goed, wíj komen om te voetballen, hoewel je dat in de eerste helft niet zou zeggen. Houten bakt er niet veel van, hoewel dat ook wel met de tegenstander te maken heeft.

    DESTO laat er geen (echt!) gras over groeien en al na 16 seconden (!) moet Leon al aan de noodrem trekken bij de eerste edele doorbraak. Geel voor de verdediger en de bal op de 16 meter lijn voor een vrije schop. De bal wordt vervolgens met een sierlijke krul achter Maarten tegen de onderkant van de lat geschoten en valt zó in de armen van Maarten.

    Gelukkig had de burgemeester van Utrecht net een paar tientjes te weinig om ook nog doellijntechnologie te laten plaatsen, want zelfs grensrechter Ton kon zich - een paar spelhervattingen later natuurlijk - achteraf herinneren dat hij weldegelijk een bal achter de doellijn had waargenomen…

    De waarschuwing is niet aan Houten besteed, want het spel blijft slordig en de meeste duels gaan verloren.

    In de 8e minuut zien we het tweede ongelukkige moment voor Leon; hij glijdt uit in het strafschopgebied en raakt de bal met zijn hand. Penalty? Nee, want de spits van DESTO reageert meteen en legt de bal in het mandje: 1 – 0. Nóg een geluk dat het geen penalty + geel werd, want dat zou rood voor Leon hebben betekend, dus 80 minuten met 10 man spelen.

    Houten blijft ploeteren. De linksback van de Utrechters mag langs de lijn het hele veld oversteken en ook nog inschieten, maar Maarten redt ten koste van een corner.
    Weet je wát? Ik ben er nu toch nog, dus dan blijf ik even hangen om die corner in te koppen, denkt de linksback. Zo gezegd zo gedaan: 2 – 0 na 21 minuten!

    Vlak voor de rust wordt een derde goal van DESTO afgekeurd wegens buitenspel en krijgt de nummer 7 van de thuisploeg eindelijk geel. Hij wilde dit blijkbaar al een tijdje, gezien z’n spel. Maar ja, die felheid ontbreekt in de eerste helft totaal bij Houten, waardoor de 2 – 0 ruststand volkomen verdiend is.

    Na de rust zien we gelukkig een ander Houten. Mike is Mitchel komen vervangen en Houten gaat niet alleen tactisch (trainer: “Mike, bij Schuin kruipen!!”) maar ook qua tempo en felheid een stuk beter spelen. Niet dat dit meteen effect heeft, want DESTO speelt zich er soms knap onderuit, maar de Houtense dreiging wordt steeds groter.

    De eerste die dit opmerkt is een jonge DESTO-supporter: een baby in de kinderwagen langs het veld, die zachtjes begint te huilen en in de loop van de tweede helft steeds harder en langer gaat jengelen.

    Jesse voelt ook dat het nu moet gebeuren, schudt wat oranjehemden af en schiet de bal in de touwen. 2 – 1? Nee hoor, de laatste duw was ‘onedel spel’ in de ogen van de jonge scheids, dus het feest gaat niet door.

    De trainer van DESTO, oud-prof Raymond Graanoogst, ziet dat de duels steeds meer voor Houten worden en blijft maar roepen: “tweede bal, tweede bal!!”. Dat is ook het sein voor Pascal om na een mooie aanval de tweede bal te zoeken: z’n volley raakt de Utrechtse keeper vol op z’n pielemuis!

    Na 66 minuten komen Jacky (voor het eerst sinds z’n blessure) en Stephan voor Soufiane en Leon. Nog eens 6 minuten later komt Sven in het veld voor Lars. Dat alles om de druk nog eens op te voeren.

    In de 74e minuut is het dan eindelijk raak: Jesse pikt een verdwaalde bal op en lobt de bal over de uitlopende keeper op de lat. Bij de rebound is Jesse zelf als eerste bij de bal: nu wel 2 – 1 dus!

    Dan volgt nog een storm aan Houtense aanvallen, die een dik kwartier aanhoudt. DESTO komt nu niet veel verder dan lange halen naar voren, in de hoop op een toevalstreffer.

    Af en toe gaat er eens een oranjehemd naar de grond, dat scheelt weer een minuutje. “Bal uit!!”, roept de trainer, waarna hij bijna in zessen geschoten wordt door z’n eigen speler, die braaf luistert, maar helaas precies daar richt, waar het geluid vandaan kwam…

    In de 86e minuut lijkt de gelijkmaker er te komen, als Mike Schuinkruiper vrij kan inkoppen na een corner, maar helaas gaat de bal net over.

    Vlak voor tijd is er nog een opstootje, als Jacky zich niet kan beheersen na een beslissing van de grensrechter en zeer terecht een kaart krijgt, net als z’n tegenstander, die ook niet heel edel reageert.

    Maar wat Houten ook probeert, de gelijkmaker zit er niet in, waardoor we even terug op de poef moeten in de competitiestand. De baby is intussen stil. Terecht: DESTO heeft de drie punten over de streep getrokken en gaat met EDO uitvechten wie periodekampioen wordt.